భవదీయుడు

From flab to present:a self-experiment!

2011-03-01T11:51:00.002+05:30

Hi, how are you? Hope you are doing great. This story is about me; yeah,I could sense, you started wondering whether this guy thinking himself of that high, a megalomaniac, putting himself on paper. Of course, answer is emphatic no! After much deliberation I take some time off to sit and put down this notes, thanks to many people who saw me few years back and on observing me now again, curious enough to ask how I have become like this-a thin and lean machine and, huh, whether I am afflicted with some debilitating illness!!Ha ha ha ha….So that is the stimulus. I know, it’s not an ideal attempt, and you are all kind enough to excuse, nor to make someone to believe in, but more about ordeal (really? now I don’t think so) or better say some physical self-improvement (is it all that?) I tried for.

Hey, becoming overweight, you know, it’s like entry of a rat into house. No one knows initially what the wrong is when few things are missing or on finding partially chewed food strewn in kitchen; yet over a period of time the damage goes on unhindered, before final realization. Story of mine starts with the year 1996, year of carelessness, internship. Piling on weight, with time, I jumped to 74 kg in 2003 and by 2010, was moving bear like, heart desperately pumping up an 83-kg frame .I was seeing the bulging waist line, but didn't attach much importance. By 2004 itself, if I remember correctly, someone was baptizing me as “duck”, but unfortunately did not mind it too! You know, even God is helpless to save a man who has no introspection. Over time my personality too has gone awry-getting ire at little things, obsession with money, flirting and what not. One fine day shopped an apparel selling shop along with a friend, Gandhi, who too was a big man. Thinking waist line was 34 inch, I tried to sample the same. The sales man was little bit surprised, but following his taught dictum-customer is always right handed over it. To dismay, i could not wear it and next size 36 was perfect! That’s a triggering point, me reflecting back for a while, what is happening .Yet brought those 36 inch trousers. Over a period of next 2 days, its more and more, something out of blue, my inner mind, so far lost for somewhere, almost for a decade descended on horizon asking me this is not the way you want or live, see how you are profusely sweating by climbing 2nd flight of footsteps, and what is that breathlessness; what about your 2nd hour post glucose of 131 mg/dL done some time back? For a while it seems i was on path of self-destruction. On 3rd day night, past 7 pm, strolling along Gandhi,i expressed my intention to lose weight. With sheepish smile he asked-why have you decided so and how? I have told him just don’t know exact, but feeling something going wrong within. Ok, he gestured, lets together try. Next thing we did is stopping our daily visiting to shop selling "Shrikhand" which was one of my picks. Few days have gone by, and by 5th day, i was able to ration my breakfast, cutting down from eight idlies to three. Quantity of rice at lunch was made half and started putting more of boiled curries & curd. Rice was strict no-no at night; taking 2 roties with lot of dhal. It all happened over a period of 2 weeks. At the end of 1st week, it was terrible, hunger like a demon telling me to stop all this nonsense and go back to previous. Do not know, still, how i managed that, purchased Marigold biscuits and started drinking plenty of water. At same time stopped eating noodles or other junk as soon as i come back from work in evening. By 3rd week, I have lost 3 kg and was coasting. One fine evening while walking leisurely, suddenly i felt giddiness and whole world started trembling. Then I brought a can of diet coke and it made me back into shape. That was a new beginning. Ever since i have been drinking almost 2 liters of water in a day. By the end of one month i have been on almost 4 diet cans per day, one always in fridge as a reserve just to save me from the hunger demon lurking somewhere! While attending social gatherings/parties i would eat in advance at home and arrive with one diet-coke in hand. This time i have been researching internet and books about calories and exchanges; an example being taking Suji idlies in place of usual ones. Now it is well past first month, i started noticing another side effect-constipation which on verge of becoming obstipation. Straining made me to scream and streaks of blood started appearing. Hence opted for bulk laxatives, that too sugar free which did not make it any better. Finally ingesting osmotic laxatives made it to come; but at cost of being careful not to spoil my office! By 45 th day or so,it was 75 kg and now it was time for a week trip to Japan. Many and I felt it a much deserved break and either I didn’t care much about diet there. To my surprise, on returning the scale was tipping towards 73 kg! Then I measured my height and done some calculations to derive so called ideal body weight which was hovering around 68 kg. Aah, still more to go, my brain tweeted! Let me try. By that time, friends, started advising me to stop this chore, of course in good sense only, as for them I am looking emaciated! Same is the situation at hospital where I used to work, staff wondering silently what the hell going on with this guy! I could see it on their faces. Relatives and neighbors pose an awkward yet curious look at me to find ‘it’ out; some started asking whether I got my specialty disease diabetes! Oh,no..ha ha ha!! No doubt, bet someone might have even thought of me suffering from cancer or AIDS or some other such debilitating illness which, poor I am could not tell openly!!One relative finally dared to ask-is there any problem at home. I told no. He persisted. Then I acknowledged -yeah, there is a very big problem. Shall I tell you if you dare to listen? Then he stopped pestering! Of course, I was not getting angry by this time so easily. Also was able to climb to 4th floor without break with miniscule sweat droplets, that’s all!!No more breathlessness .Negative feelings-jealousy, greed and proud begin to vanish and I was returning to a state which I have certainly experienced in my childhood, but lost unfortunately there after. I again started loving my body there by losing the lust. Sure, it’s a double sundae. I started seeing world altogether in a different view, a positive, vibrant and friendly. What else can I say?

It was ending of May and I moved to Hyderabad. Trying to understand my daily stuff carrying a two- liter water bottle along, it was nearly 2weeks since I last checked onto a weighing scale. One morning standing on it ,I could not believe my eyes, wow, success, the words my heart cried; I could not stop seeing it over and over; double checked with another scale and it was same-it was 67 kg! I messaged to a friend who promptly replied congratulating me and advising to stop any further loss. By this time I think I have gone into state of some compulsion with this program me; decided to lose to 64,a arbitrary figure, assuming as a safe guard against if suddenly I put on weight because of some reason, still it would not cross that beautiful figure of 68!!By mid July I was catching up with the new count. Enough, it’s time to begin weight maintenance diet for this new context and again pondered through net & books. To my surprise, now I have got lot of choices to eschew. With this new array of events, constipation got disappeared. On flip side, because of this over 5 month steadfastness, I lost up to 60 kg before limping back to 64.Now for past 8 months it has been constant. Listening to my mind all that is what I followed & follow-a typical day menu is like this-4 idlies as breakfast, plate of rice with curries & curd in afternoon and 2 roties with ½ cup of curd rice as dinner. Guys, I bet, taking fruits make you damn good. Now a days I make it sure not to miss an apple or orange or a seasonal fruit for even a single day. Somehow I don’t like bananas! Also I would like to tell my experience with non vegetarian items. In those days of weight losing ceremony, I used to take a piece of chicken/ 2 pieces of boiled fish once or twice in a week. Prior to that I was big fan of Biryani & fried items like kababs and you might have found me around good hotels and restaurants at least once or twice in a week. At present, I have lost that craving, though, I take them, once in 2 months or so, difference being taking till what I feel is enough and stopping it immediately, Bawarchi, Paradise or Riaz whoever’s it is !Also I feel a sense of heaviness, being sloth after taking “excess” meat .Taking it in moderation including fish seems ok, otherwise. Hey, try to compare the post eating scenario when you take a fruit versus meat. Sure shot, you might find the difference, what makes you feel good and what not. It is also essential to mind what you take while at social eating like tea-breaks at work place or post- work dinner, which you attend. Just follow what your mind says. Often, we find ourselves limiting that contact frequency yet maintaining good relationships, in fact a dose of certain improvement. Of course, a relationship is based on mutual understanding, not on cuisine!

Also I felt just “being enough” does not make the body fit; even old age catches us with some involuntary weight loss. Few months back my legs tend to ache after sitting for 2 hours together and overall health is not that what I feel was enough to carry on daily routine unbridled. It made me to think of exercise and again began pouring myself over many things, joining a gym, jogging on roads or going to a park, which in Hyderabad has become a distant luxury; just imagine commuting 4 kilometers daily to KBR Park, sheer waste of time again on road. I really hate running along nearby Hussain sagar savoring its smell! After much inner debate felt it’s better to run on a treadmill at home rather than in smoke and on roads littered with spitting, and moreover to suit my life-pattern . Boss, now I am sure after 2 months of exercise, if you try to do it on daily basis, you will end up doing at least 5 days in a week! And finally you will feel can’t stand a day without doing it ,feeling either depressed or lost something when you are forced to skip. Now with vanishing of aches, I feel quite refreshed after doing it. A much better wholesome package! Of course, this is not an end in itself. There are many vistas still to be explored. Always there is enough room for improvement.

With best regards

Chanukya

Who is really civilized?

2010-11-22T09:43:00.001+05:30

Today driving down to work at Mushirabad,i stopped at signal of Rotary park on Tank Bund.There is an auto wala (sect whom i always curse silently) already waiting for the green light.Most of times,yes,most of times i wont jump signal unless pestered by honking behind.When it turned orange many started jumping the stop line;and that included me except this auto driver.At that time for a moment he looked at me,making me feel ashamed of myself for what iam doing wearing white collar and driving a sedan.Does not i have atleast that intuition of being civilized?

2010-10-17T16:32:00.000+05:30

http://www.eenadu.net/district/districtshow1.asp?dis=hyderabad#6

2010-08-22T19:42:00.000+05:30

http://telugubiriyani.blogspot.com/2010/08/blog-post_22.html

2010-07-12T00:11:00.002+05:30

http://blogavadgeetha.blogspot.com/2010/07/blog-post_11.html

చెప్పు దెబ్బలు-పూలదండలు: జగన్ మోహన్ రెడ్డి గాంధీ సన్నాఫ్ రాజ శేఖర్ రెడ్డి గాంధీ

2010-07-11T23:17:00.000+05:30

చెప్పు దెబ్బలు-పూలదండలు: జగన్ మోహన్ రెడ్డి గాంధీ సన్నాఫ్ రాజ శేఖర్ రెడ్డి గాంధీ

నేనో గురివింద గింజ..!: ఐ హేట్ లవ్ స్టోరీస్..

2010-07-10T22:50:00.000+05:30

నేనో గురివింద గింజ..!: ఐ హేట్ లవ్ స్టోరీస్..

24 గంటలు: రసిక రాజధానులు

2010-07-07T10:49:00.000+05:30

24 గంటలు: రసిక రాజధానులు

ఇంద్రధనస్సు: చర్మ సౌందర్యం, శరీర సౌష్టవం

2010-07-07T10:39:00.000+05:30

ఇంద్రధనస్సు: చర్మ సౌందర్యం, శరీర సౌష్టవం

వంది మాగధురాళ్ళు, ప్రమోదాలు వెనుక ప్రమాదాలు !

2010-07-06T10:45:00.007+05:30

ఒక మనిషి ఎదిగాడంటే అతని చుట్టూ పోగయ్యే వాళ్ళలో opposite sex కూడా వుంటుంది.మొగుడిని వొదిలేసిన మురికిముండలు,ఒంటితో తప్ప ఇక మరి ఏ ఇతర మార్గంద్వారా బ్రతకలేని కొందరు పోగవుతారు. వీళ్ళు ఏకులా వచ్చి మేకులా తయారైన చందాన, సర్వ కాల అనంత సేవలు చేస్తూ ఎవరైన కొత్తవారు వస్తే వాళ్ళని కూడా అనుమానంగా చూస్తారు.Insecurity మరి. ఒక వేళ యజమాని తమకు లోబడ్డాడా ,ఇక అంతే,అసలు భార్య కంటే తాము ఆ organization కి అధినాయకురాళ్ళలా వూహించుకొంటూ సాద్యమైనచోట లేని అదికారాన్ని ప్రదర్శిస్తుంటారు. కొత్త వాళ్ళ వద్ద అయితే ఇంకా easy గా వుంటుంది కాబట్టి, pseudo దర్పాన్ని చూపుతారు. ఇక వచ్చిన వాళ్ళకు త్వరలోనే దాదాపు అన్ని విషయాలు అందరు చెవిలో ఊదేస్తారు.దాంతో,వాళ్ళ మనసులో యజమాని అంటే ఒక చులకన భావం ఏర్పడుతుంది. ఎదురుగా ఏమి మాట్లాడకపొయినా తమ పని తాము చూసుకోవాలి కాబట్టి,మనసులో ఒక emotional detachment జరిగిపోతుంది. ఒక organization ఎంత గొప్పదైనా అది నాశనమవుతుందంటే లేక ఎదగలేక పోతుందంటే main reason- lack of communication.
చుట్టూ జరుతున్న వీటన్నిటిని చూస్తుంటే నాకొక idea వస్తోంది. చిన్నపుడు చదివిన నీతి చంద్రిక/పంచ తంత్రము ను ఎవరయిన business లో అడుగుపెడుతున్నపుడు,లేక higher position కు ఎదుగుతున్నపుడు మరల compulsory గా చదివించాలని . అటువంటి పుస్తకాలు నిజంగా చిన్నప్పటికంటే పెద్దయినపుడు చదివితేనే బాగా అర్ధమవుతాయి.

ఇంద్రుళ్ళు-చంద్రుళ్ళు

2009-12-27T09:41:00.002+05:30

1987 లో ఇంద్రుడు-చంద్రుడు సినిమాను చూసి,జనాలు నిర్ఘాంతపోయారు,తెలియని విషయాలు తెలిపినందుకు ఆ సినిమా ను hit చేసారు.ఆ చిత్రంలో తన Mayor పదవిని అడ్డుపెట్టుకొని ఓ middle age politician మంచి రసికుడని నిరూపించుకొంటాడు! ఇందులో మరో High light ఏమిటంటే ఆ mayor వద్ద పనిచేసే secretary తన భార్యను ,చెల్లి అని చెప్పుకొంటూ mayorను ఆమె ద్వారా లొంగదీసుకొని double game ఆడుతాడు.చివరకు తన స్త్రీ లోలత్వానికి mayor బలైపోతాడు. ఆ పాత్ర చేసిన కమల్ హాసన్ సహజ నటన కు ప్రేక్షకులు జేజేలు పలికారు. 1990లలో వచ్చిన కమల్ హాసన్ మరో సినిమా " మహా నది" ఈ politicians చేసే child trafficking,,పిల్లలతో వీళ్ళు చేసే నీతి బాహ్యమైన చర్యలను వెలుగులోకి తీసుకొని వచ్చింది. అలాగే Page 3 సినిమాలో డబ్బుతో పెట్టిపుట్టినవాళ్ళు కొందరు, child sexual abuseకు పాల్పడీ, తమ political nexus తో ఎలా చట్టాన్నుంచి తప్పించుకొంటారో చూపించారు.
ఇదిలా వుంటే, N D Tiwari ఏదో పాపం మన యువత నెట్ మీద, దొంగ సీడీ ల కోసం వెంపర్లాడడము చూసి,ఏదోలే పాపం, పోయే ముందన్నా, free గా రసిక ఫిల్మ్ లు పంచించి కొంత జనసేవ చేస్తామనుకొంటే మన పేపర్లు,టీ వీ న్యూస్ చానళ్ళు అతని దేశ భక్తిని సరిగ్గా గుర్తించక ఆడిపోసుకొన్నాయి! పొర్నో సైట్సును ప్రపంచంలోనే ఎక్కువగా వీక్షించేది మన భారతీయులనేది జగమెరిగిన సత్యం! అలా గంటలు,గంటలు ఎందుకు టైం వేస్ట్ చేసుకొంటున్నారు ఈ నా భారతీయ సహోదరులని,వుడతాభక్తి సహాయంగా మన గవర్నర్ చేయబొయి భంగపడ్డాడు! ఎందుకు చెప్పండి ఈ కాటికి కాళ్ళు చాపుకొన్న వయసులో ఈ సేవ !? ఎక్కడో నిజాయితీగా Tiger Woods నిజం వొప్పుకొంటే ,పత్రికలు ఏకి పారేసాయి ప్రపంచ వ్యాప్తంగా!! అతనితో వున్న వ్యాపార సంబందాలను రద్దు చేసుకొన్నాయి బడా కంపెనీలు. Bill Clinton చేయక చేయక ఒక తప్పు చేస్తే అతని presidency post నే వూడే పరిస్థితి వచ్చింది. మనల్ని చూడండి, మనము ఎంత దొరబాబులమో,మనల్ని మనము ఎంత దులపరించుకొంటామో, ఎంత కుహానా వాదులమో- Cricketలో match fixing కి పాల్పడి,నిజం వొప్పుకొన్న్న South Africa Captain Hansie Cronje చివరకు విమాన ప్రమాదంలో ప్రాణాలు పోగొట్టుకొన్నాడు. అదే పని చేసిన మన అజరుద్దీన్ ఒక రాజకియ నాయకుడి అవతారం లో వున్నాడు. అజయ్ జడేజా TV లలో cricket commentary,expert opinion ప్రొగ్రాములలో నిర్లజ్జగా పాల్గొంటాడు. ఇదంతా చూస్తూవుంటే, నాకు ఒక సందేహం వస్తుంది.నిజంగా నైతిక విలువలు వుండేది మనకా లేక మనం తెగ అవహేళన చేసే తెల్లవారికా?
ఏదో పాపం బద్దలయ్యి,మన పెద్ద వాళ్ళు అనుకొంటున్నట్లు, Tiwari బయటపడ్డాడు గాని,వెలుగు చూడని పెద్ద మనుషులు ఎందరో మన సమాజంలో-గుమ్మడికాయల దొంగ బుజాలు తడుముకొన్నట్లు urgentగా అతనిని సమర్దించిన ఇద్దరు ముసలి MP ల మీద అనుమానము కలుగుతోంది. Coaching centers పెట్టుకొని,తర్వాత రాష్ట్రవ్యాప్తంగా private colleges విద్యావ్యాపారం చేస్తూ,Medical మరియు Engineering colleges ను కలిగివున్న అధినాయకుడి భాగోతాలు క్రిష్ణ లీలలను మించిన లీలలు. రాజకీయ నాయకులకు, అధికారులకు ఇతడు ఓ పెద్ద తార్పుడుగాడు. Platinum పరుపులమీద సినీ నాట్య తారతో సేదతీరుతూ, తనకు అన్నివిధాల సహకరించే ఓ స్త్రీకార్యకర్తను, Mayor చేసి,నల్ల కళ్ళద్దాలతో, TV మీద తెగ హడావిడి చేస్తాడు-ఓ సీనియర్ MLA. శివలింగాలకు TVలలో పూజ చేస్తూ ,తన కామ లింగాన్ని సంత్రుప్తి పరచుకొనేవాడు ఓ MP. గవర్నరును తెగ విమర్శించిన ఓ పార్టీ నాయకుడి,ఇప్పుడు UP MP అయిన ఓ మాజీ సినీ తారతో నడిపిన భాగోతం రాష్ట్రం ఇంకా మర్చిపోలేదు. అధికారంలో ఎవరువుంటే వాళ్లకు చెంచాగిరి చేసి,ఏకధాటిగా పది సంవత్సరాలు తిరుపతిలో ఓ హాస్పిటల్ Head గా ఏడుకొండలవాడి డబ్బు కాజేసిన ఓ doctor స్త్రీల వ్యవహారములలో మరో పెద్దమనిషి. అవును మరి,దొరకనివాడు దొరే! చత్తీస్ గడ్ ముఖ్యమంత్రి గా వున్న మధు కోడా, ప్రజల డబ్బును సెలీనా జైట్లీ,కొయినా మిత్రాల ఆర్దిక పరిస్తితి చూసి చలించి వారికి పంచడం చూసి,అతని జాలి గుండె కు జనాలు ఆనందంతో కన్నీళ్ళు పెట్టారు!
ఈ విషయాలన్ని ముందే బహిర్గతమైవుంటే పూరీ జగన్నాధ్ తన " పొకిరి" లో ముమైత్ ఖాన్ పాట ఇలా పాడించే వాడేమో-"ఇప్పటికింకా నా వయసు నిండా పదహారే ,చీటికి మాటికి చెయ్యేస్తూ చుట్టూ MP,MLA లే,వాళ్ళ చెంచాగాళ్ళూ నన్ను వదలట్లే. తివారీకి నేను ఒక్కటే చాలట్లే, మరో ఇద్దరు తోడుండాలే " !!!

వైద్యో "నారాయణో" హరి !

2009-12-02T10:40:00.004+05:30

ప్రైవేటు మెడికల్ కాలేజీలలో చదువు ఒక పెద్ద ప్రహసనం అని చాలా మందికి తెలుసు.చదువు చెప్పే ప్రొఫెసర్లనుంచి,వచ్చే పేషంట్ల వరకు అన్నీ కాకి లెక్కలని జగమెరిగిన సత్యం. సంవత్సరానికి ఒకట్రెండు మార్లు వచ్చే మెడికల్ కౌన్సిల్ ఇనస్పెక్షన్ తతంగం పెద్ద హిట్టైన హాలీవుడ్ సినిమాను మైమరపిస్తుంది! వచ్చే మెడికల్ కౌన్సిల్ ఇనస్పెక్టర్స్ ఏదో దేవ దూతలు అయినట్లు విజిట్ జరిగే మూడు రోజులపాటు అందరు ప్రవర్తిస్తారు. కౌన్సిల్ మెం బర్స్ కూడా ఏదోగా ఫీల్ అయిపోతూ, ముక్కు మీదకు జారే కళ్ళద్దాలతో అందరిని దిగువుగా చూస్తుంటారు, ఎన్ని తప్పులను,లోటుపాట్లను పట్టుకొంటే తమకు అంత లాభము కాబట్టి! పెళ్ళి పీటల మీద పెళ్ళికొడుకు ప్రవర్తనను మించిపోతారు! నానా భ్రష్టు పనులు చేసి సంపాదించిన సదరు కాలేజ్ చైర్మన్, తన తాబేదార్లతో కలసి వ్యుహ ప్రతివ్యుహాలు చేస్తుంటాడు. అంతకు మునుపే ఢిల్లీ లో , మెడికల్ కౌన్సిల్ మెంబర్ల ఇళ్ళకు రాకపోకలు జరిగి వుంటాయి కాబట్టి, ఫైవ్ స్టార్ హోటల్లో లోపాయికారి ముందు ఒప్పందాలు జరిపాడు కాబట్టి, మనసులో నిశ్చింతగా వున్నా, ఎక్కడో మరల భయం పీడిస్తూవుంటుంది, ఎక్కడ ఎవడో ఒకడి మనసు మారుతుందేమొనని. దాంతో తన పెద చెంచా గాడిని కోఆర్డినేటర్ అనే పదంతో పిలిచి డబ్బు వ్యవహారాలను చక్క పెడుతుంటాడు.ఆ చెంచాగాడు డబ్బులను పంచి,నసిగిన వాడికి ఇంకొంత రహస్యంగా విదిలించి,కొంత తన జేబులో వేసుకొంటాడు .
ఇక మెడికల్ కౌన్సిల్ విజిట్ రోజు చూడాలి ప్రహసనం-కనివిని ఎరుగని డాక్టర్ల పేర్లు టక్కున ఆ రోజు కాలేజ్ అంతా ప్రతిద్వనిస్తాయి. సంవత్సరంలో ఒక్క రొజు కూడా చూడని తన కొలీగును చూసి, రోజూ పనిచేసే డాక్టరు ముక్కు మీద వేలేసుకోవలసిందే! ఏ తమిళ్ నాడు నుంచో, కేరళ నుంచో, హింది లాండ్ నుంచో లేక ఒరిస్సా నుంచి, రాత్రికి రాత్రి అందరు ఫ్లైట్లల్లో, ట్రైన్లల్లో దిగుమతి అయిపోతారు! ఇక చూడాలి హడావిడి! వూళ్ళో పెళ్ళి అయితే , అసలు సందడి కుక్కలది అన్నట్లు! ఎక్కడ కౌన్సిల్ మెంబర్స్ ముందు పొరపడుతామోనని, ఒకరినొకరు పరిచయం చేసుకొని,రిహార్సల్స్ వేసుకొంటారు! ఎప్పుడూ మూత పడివుండే రూంల పై రక రకాల బోర్డ్లు ప్రత్యక్షమైపోతాయి- అకడెమిక్ రూం అని, డెమాన్స్ట్రేషన్ రూం అని, ప్రొఫెసర్ రూం అని ! ఇంత భారి సెట్టింగులు చూసి అరుంధతి సినిమా నిర్మాత కూడా నేర్చుకోవలసిందే !
అందరి టేబుళ్ళ మీద టీ కాఫీలు, కూల్ డ్రింకులు, ఇంకా మన మెడికల్ కౌన్సిల్ మెంబర్స్ కి ఆల్మండ్స్ మొదలైన రక రకాల డ్రై ఫ్రూట్స్ వికటాట్టహాసం చేస్తుంటాయి! అందరు అప్పుడే గంజి పట్టి,ఇస్త్రీ చేసిన ఏప్రానులతో అటు ఇటు తిరుగుతూ తెగ హడావిడి చేస్తుంటారు.ఇక డబ్బులిచ్చి, చేర్మన్ తండ్రి పరమపదించినందున వుచిత వైద్యమని ప్రలోభపెట్టి, తీసుకొని వచ్చిన పేషంట్లతో వార్డులు తొణికిసలాడుతుంటాయి! చనిపొయినవాళ్లనుకూడా ఎలా వుపయోగించుకోవాలో వీళ్ళను చూసి నేర్చుకోవలసిందే! ఆ సో-కాల్ల్డ్ పేషంట్లను చూస్తే కనీస పరిఙ్నానములేని వాడు కూడా అశ్చర్యపోతాడు-ఇంత బాగున్నవాళ్ళు ఎందుకు బెడ్ల మీద వున్నారని. కాని మెడికల్ కౌన్సిల్ మెంబర్స్ కి మటుకు వాళ్ళు అసలు,సిసలయిన పేషంట్లు. ఇలా ఆ రెండురోజులు గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్ని తలదన్నుతూ, బెడ్స్ అన్ని ఫుల్లుగా వుంటాయి. అలా అని,నిజంగా ఈ సో-కాల్ల్డ్ పేషంట్సుకు, నిజంగా ఏ వన్నా టెస్టులు చేస్తారా అంటే ఏమి లేదు-వుత్త ప్రింటర్ పని తప్ప.వుదాహరణకు డయాబెటీస్ లేని వాడికి కూడ వున్నట్లు చూపిస్తారు! రేషన్ బియ్యంతో వాళ్ళకు వడ్డిస్తారు! ఇలా రెండు. మూడు రోజుల పాటు ఈ తంతు జరుగుతుంది.ఎవరి అకౌంట్లలో వాళ్ళ వంతు చేరిన తర్వాత,మెడికల్ కౌన్సిల్ మెంబర్లు, అద్దె ప్రొఫెసర్లు అందరు తిరుగు టపా కట్టేస్తారు! వాళ్లు అలా మాయంకాగానే ఇలా పేషంట్లకు అన్నము పెట్టడము మానేస్తారు. దాంతో వాళ్ళూ బయటపడకతప్పదు. డిస్ప్లే బోర్డులన్ని తిరిగి స్టోర్ రూంకి చేరుతాయి, నెక్స్ట్ విజిట్ కి వుండాలిగా మరి!
ఇవేమి పట్టని విద్యార్దులు కసాయిని నమ్మిన గొర్రెల్లా, హాస్టల్లో బోరు కొట్టినపుడు,హాస్పిటలుకు వస్తుంటారు!
అటు ఇన్ని ఎక్స్ట్రా సీట్లు వస్తాయని కంఫర్మ్ చేసుకున్న చైర్మన్, ఇంకెంత డొనేషన్ లాగాలని ఆనందంతో ఆలోచిస్తుంటాడు. తన కీప్ అయిన బి గ్రేడ్ సినిమా హీరోయిన్ వడిలో విశ్రాంతి తీసుకొంటాడు! కోఆర్డినటర్ ఎలాగూ స్వజాతి ఆకర్షితుడు కాబట్టి చెప్పనవసరము లేదు!
ఇంత మంది ఇలా ఇంత ఆనందంగా వుంటే ఎందుకమ్మా సరస్వతి తల్లీ, అలా రోదిస్తావు?నువ్వు కూడా కళ్ళు మూసుకోవడం నేర్చుకో .

మనిషిని తప్పుడు త్రోవను పట్టించేవన్నీ కలగలిసినపుడు

2009-09-22T21:45:00.001+05:30

మనమందరము చిన్నపుడు కామ,క్రోధ,లోభ,మద మరియు మాత్స్యర్యములనేవి అరిషడ్వర్గములని చాలా మార్లు చదివివుంటాము.కాని వయసు వచ్చేకొద్దీ అదేమి ఖర్మమో మన విషయ బుద్ధి వికసించి,ఙ్నాన బుధ్ధి క్షీణించడం మొదలవుతుంది. ఒక మగాడు నాశనం అయ్యే కారణాలలో ముఖ్యమైనది స్త్రీ పిచ్చి అని నా నమ్మకము. కావాలంటే పరిశీలనగా చూడండి పై మొదటి వాక్యాన్ని, ఐదు లక్షణాలలో దేనికి మన పూర్వీకులు మొదటి ప్రాముఖ్యతను ఇచ్చారో. ఎంత వారలమైనా కాంత దాసులమే అన్న నానుడిని నిజం చేస్తూ, ఎంతో ఎదగవలసిన మగాడు అధఃపాతాళానికి జారి పోతాడు.నీచమైన పనులు చేస్తూ కళ్ళు మూసుకొని పాలు తాగుతున్న పిల్లి చందాన ప్రవర్తిస్తుంటాడు.అదేమంటే తన టెన్షన్ ను అలా రిలీవ్ చేసుకొంటుంటానని బుకాయిస్తుంటాడు! లారీ డ్రైవర్ టెన్షన్ లారీ డ్రైవర్ ది మరి,ఎక్కడ ఏక్సిడెంట్ చేస్తానేమోనని, అలాగే డబ్బులు సంపాదించేవాడి టెన్షన్ వాడిది, ఇంకా ఎక్కువ సంపాదించాలని మరియు వున్నది ఎక్కడ పోతుందేమోనని. అధికారంలో వున్నవాడికి అదే తంటా మరియు అది తెచ్చే టెన్షన్. ఇలా వీళ్ళు అందరూ ఒకే చందాన చీకటి వేళకు రిలాక్సేషన్ కోసం ప్రయిత్నిస్తారు,స్థలాలు మారుతాయి అంతే తేడా! దీనికి చరిత్రలో ఉదాహరణలు కోకొల్లలు. నాటి రావణాసురుడు,ఇంద్రుడు,కీచకుడు,బాల నాగమ్మ ను మోహించిన మాయల ఫకీర్ నుంచి నేటి బిల్ల్ కింటన్, రామారావు, సిల్వియొ బెర్లుస్కోని, మా ఎం ఎల్ ఎ, నికొలాస్ సార్కోజీ,నారాయణ ఇలా ఎందరో. బయిటపడని ఘటికులు గూర్చి చెప్పనవసరములేదు. ఫైనల్ గా అర్ధమైనది ఏమిటంటే క్రోధం లేక లోభం కానివ్వండి. మద,మాత్సర్యాలు కానివ్వండి.చివరకు ఇవి కూడినపుడు వుద్భవించేది కామం అనే మహా వినాశనహేతువు. పోనీ ఇలా బ్లాగులలో చూస్తామా ,ఆహ,ఓహో అంటూ కొన్ని స్త్రీల బ్లాగులను కామెంట్లతో ముంచెత్తే భట్రాజులు.

గుణం లేని చోట పని చేయడం

2009-09-20T21:01:00.003+05:30

ఒక వుద్యోగము అంటే అది పని చేసేవాళ్ళు మరియు పని చేయించుకొనేవాళ్ళ మధ్య వుండే interaction.Mutual understanding మీద ఆధారపడిన వాతావరణం. అది చెడిందంటే చాలా సంధర్బాలలో కారణం, ఇరువైపుల వుంటుంది. ముఖ్యంగా పని ఎక్కువలేనిచోట, దెయ్యాలు నాట్యం చేస్తుంటాయని నానుడి. ఒక వ్యక్తి దగ్గర డబ్బులుంటాయని చూచాయిగ తెలిస్తే చాలు ,పందికొక్కులు చేరి పోతాయి. మరల వాటిల్లొనే వాటికి పడవు! ఒక దానితో ఒకటి కలహించుకొంటుంటాయి. ఏ పందికొక్కు యజమాని ప్రాపకం బాగా పొందుతుందో, అది మిగిలిన వాటిని తరిమేయాలని చూస్తుంటుంది. ఇటువంటి గాదె క్రింద పోరాటాలు middle management levelలో బాగా చూడవచ్చు.
కాని పెదపంది కొక్కుకి ఎప్పుడూ అభధ్రతా భావం వుంటుంది, ఎక్కడనుంచి మిగిలిన వాటినుంచి ప్రమాదం ముంచు కొస్తుందోనని! దాంతో దానికి ప్రపంచంలో ప్రతిఒక్కటి అనుమానాస్పదం గా కనబడడం మొదలవుతుంది.ఎక్కడన్న ఏదైన తనను లక్ష్యపెట్టడం లేదని తోస్తే, తన వునికికే ప్రమాదం వస్తుందన్న అనుమానంతో ఎటువంటి క్రూరపు పనైనా చేయడానికి వెనుకాడదు. అటు వంటి చోట్ల, ఉద్యోగం కోసం చేరిన వాళ్ళ నిత్యావస్థలు చెప్పనలవి కాదు.అటు పెద పందికొక్కుతో వేగలేక, మిగిలిన పందికొక్కుల తో కూడ వుండలేక గిల గిల కొట్టుకోవడం తప్ప చేయగలిగింది ఏమి లేదు. కొంతమంది చూసి చూసి చివరకు,ఆ సమూహం లో కి metamorphosis అవుతారు!

ఓటేయండి!!!!

2008-07-08T13:07:00.004+05:30

ఇదేదో ఎన్నికల అభ్యర్దన అనుకొనేరు!!! కానే కాదు.దానికి వేరేవాళ్ళు వున్నార్లేండి!.
ఇంతకి ఈ విన్నపము దేనికంటే నా పూర్వ బ్లాగులో మా నెల్లూరు గూర్చి మాట్లాడుతున్నపుడు రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి గారు ఏది Dust bin of Andhra Pradesh అన్న విషయంలో నాతో పోటీపడ్డారు...ఏలూరు నంబర్ ఒన్ అని! అప్పుడు నాకు తోచింది,ఇది ఎలాగు ఎన్నికల కాలము కాబట్టి ప్రజాస్వామ్యయుతంగా solution వెతుకుదామని, మన రాష్ట్రంలో అన్నీ వూళ్ళ మద్య పోటీ పెడితే బాగుంతుందని!! ఈ Online election లో పాల్గొని విరివిరి గా మీ అమూల్యమైన వోట్లను వేసి పరిష్కరించప్రార్ధన(Comments section లో మీ వోటు వేయ మనవి)!!! ఫలితాలలో ఏ వూరుకు ఎక్కువ వోట్లు పడుతాయో దానిని విజేతగా ప్రకటించుదాము!!!!

సొగసు చూడతరమా!!!!

2008-07-07T20:28:00.008+05:30

వెల్ కం టు నెల్లూర్.
మా వూరికి రండి.మా ప్రగతిని చూడండి.మా వున్నతనాన్ని ఆస్వాదించండి.మా వూళ్ళొ మీకు చాలా వుచితంగా దొరుకుతాయి!టీబి,డయేరియా,టైఫాయిడ్,ఫైలేరియ తో పాటు ఐరన్ ఓర్ వల్ల కలిగే వింత వ్యాది కూడ విరివిరిగా లభిస్తుంది.కడప జిల్లానుంచి వచ్చే ఐరన్ ఓర్ లారీల వలన ఎంతో మంది వ్యాదుల బారిన పడుతుంటే,రహదారులు చిద్రమవుతుంటే నాకేమిటి,నేను నా ఇల్లు సుఖంగా వుంటే చాలు అన్న మనస్తత్వం మాది.ఇంత భారీ ప్రాజెక్టు సాగుతుంటే దానికి తగ్గ వసతి (కడప నుంచి క్రిష్ణపట్నం వరకు) ప్రత్యేక రోడ్ వేయాలని ప్రభుత్వం మర్చిపోగా, దానిని గుర్తు చేయాల్సిన మేము "తిన్నామా, పడుకొన్నామా,తెల్లారిందా" అనే దానిని తూ చా తప్పకుండా అమలుపరుస్తునాము!ఇళ్ళు కట్టడము,పిల్లలను చదివించడము,డబ్బు వెనుక పోగేసుకోవడం అనే మూడిటి నుంచిబయటపడని అచ్చమైన తెలుగు వారం మనము!ఈ మూడు తప్ప మరేదైన వున్నతమైనది ఈ లోకంలో వున్నదా అనే ఆలోచనను కట్టిపడవేసాం!ఈ సంకుచిత్వ భావాల ప్రతిబింబమే మన రాజకీయనాయకులు మరియు అధికారులు.వాళ్ళని ఆడిపోసుకుని ప్రయోజనము ఏమున్నది?ఇంత నేరో మైండెడ్ మెంటాలిటీ వున్నంతవరకు మన దేశం పురోగమించదు.మనకు ప్రతిరూపమైన ,మా నేరో రోడ్స్ ని చూడండి!
పచ్చదనం కానరాక,కాల్చేస్తున్న ఎండలతో సహజీవనం చేస్తాం! కొద్దిపాటి వర్షానికే మురుగుకాలువ నీళ్ళు భేదాపరాలు లేకుండా అంతా చేరుతాయి!గుంటనో మిట్టనో కానరాదు.అయినా ఫర్వాలేదు.పడిలేచి బురదను వాషింగ్ మెషిన్ లో వేస్తాం!రోడ్డు మీదనే యదేచ్చగా వుమ్మేస్తుంటాము,గోడ దొరికితే పాసులు పోస్తుంటాము!మన వాహనాన్ని ఎక్కడైన ఆపగలము,వెనుక బస్సులుఇతరత్రా హారను కొడుతున్నా!అదే దుమ్ము గాలిని ఆస్వాదిస్తూ,టీ తాగి,ప్లాస్టిక్ కప్ ని రోడ్ మీద పడవేస్తాం!స్వార్దానికి నిలువెత్తు ప్రతిరూపాలు,మన తెలుగు వాళ్ళము.పుస్తకాలలోని నీతులు పిల్లవాళ్ళకు చెప్పినా,వాళ్ళు సహజంగా మన చర్యలను గమనించి ముసలి వయసులో నిర్లక్ష్యం చేస్తే మరల అదే-తిన్నామా,పడుకొన్నామా......!!!!!
(పిక్చర్స్ వరుసగా ( పైనుంచి కిందకు) ఐరన్ ఓర్ లారీలతో కళకళ లాడుతున్న, అత్యద్బుతమైన హరనాదపురం-రామలింగాపురం సర్వేపల్లి కాలువ రోడ్డు మరియు బ్రిడ్జి!!! జూలై 8,2008 నాడు ఈనాడులో ని వార్త )

వెర్రి వేయి రకాలు

2008-07-05T23:32:00.005+05:30

నెల్లూరు ప్రజలకు, ఒకరెవరన్నా ఓ లాభసాటి పని అని చేపడితే అంధరూ పొలోమని దాని వెనుకే పడే అలవాటుంది. గత సంవత్సరం వరకు రొయ్యల వ్యాపారమని పచ్చని పొలాలను మాయం చేసారు.వంద మందిలొ ఓ ఐదుగురు లాభపడగా మిగిలినవారు బోర్డు తిప్పేశారు.ఇప్పుడు రియల్ ఎస్టేట్ అని ఇబ్బడి ముబ్బడి గా భూముల ధరలు పెంచేసారు.ఇటువంటి వ్యాపారానికి కావలసింది బాగా గాలి వార్తలు (పుకార్లు) పుట్టించడము-అదిగో పులి అంటే ఇదిగో తోక అన్నట్లు.ఫలాన వూళ్ళో అంకణం ఇంత రేటంటే అంత రేటని ,వున్న రేటుకు పదింతలు చేసి కూర్చున్నారు. ధరలు మరింత పెరుగుతాయన్న భయం తో ఈ మాయ మాటలకు మోసపోయి ఆదరాబాదర ఎక్కువ రేటుకు కొనుక్కొని వాటిని తిరిగి అమ్ముకోలేని స్థితి దాపురిస్తున్నది. ఆదివారమయితే చాలు,ఈ మధ్య కొత్త తరగతి ఒకటి రోడ్ల ప్రక్కన కనబడుతున్నది.వీళ్ళ పని ఏమిటంటే ఖాళీ స్థలాలు ఎక్కద కనబడితే వాటిని తెరిపారాచూడడము,వాటితో బిజినెస్ చేసినట్లు( తమని తాము ఏ జనచైతన్య ఓనర్ లాగా) ఫీల్ కావడము. ఇద్దరినుంచి పది మంది వరకు గుంపులుగా మోటరు సైకిళ్ళు వేసుకొని తిరుగుతూ సిగరెట్టు పాకెట్టు అయిపోయినదాక మాట్లాడుతూ గుట్కాలు నములుతూ,వూస్తూ అప్పుడే కోటీశ్వరులు అయిపోయినట్టు కలల సామ్రాజ్యంలో విహరిస్తుంటారు !వీళ్ళకు రాజధాని రియాల్టర్లు ఆదర్శము! నెల్లూరు లాంటి మూడో తరగతి కార్పొరేషనులో బాగా సంపాదించేసి,జిల్లా లో పలుకుబడిగల వ్యక్తిగా హైద్రాబాద్ లో అడుగు పెట్టాలని కలలు కంటుంటారు. ఒక వూరు కొంచమన్నా బాగుపడాలంటే నాగరికతకు చిహ్నాలు అనబడిన రోడ్స్ బాగుపడాలి. నెల్లూరు లోని రహదారులలో ఒకసారి తిరిగితేచాలు,మనకు నిస్సందేహముగా నమ్మకము కలుగుతుంది,ఇంకా మనము రాతి యుగములోనే వున్నామని.దశాబ్దాలకొలది విస్తరణకు నోచుకోని ట్రంకు రోడ్డు,చిన్న బజారు,చెత్తతో నిండిన ఇరుకైన వీధులు,కనకమహలు సెంటర్,హరనాదపురము,ఏది చెప్పుకొన్నా ఏమున్నది గర్వకారణము.ఇదంతా చూస్తుంటే పాత సామెత గుర్తుకొస్తోంది-వుట్టికెక్కలేనమ్మా స్వర్గానికి ఎగురుతా అన్నట్లు.ఆర్దిక పరంగా ఒక వ్యక్తి సొంత ఇల్లు అని కట్టుకోవాలంటే వస్తున్న సంపాదనలో కొంత మిగులు చేసేటట్లు వుండాలి.పెరుతున్న చమురు ధరలు,వంటసామానులు,పిల్లల చదువులకే సంపాదనంతా హరించుకుపోతుండగా,ఇలా తామకు తాము రేట్లను పెంచేసుకోవడము తమ గొయ్యి తామే తీసుకొంటున్నట్లు. షార్ట్ టెర్మ్ గెయిన్స్(కమిషన్ (పర్సంటేజులకు)) కు ఆశ పడి రియాల్టర్ల చేతుల్లో మోసపోవడము తప్ప మరేదికాదు ఇది . మింగ మెతుకు లేదు,మీసాలకు సంపంగి నూనె అన్న సామెతను ఋజువు చేస్తున్న నా నెల్లూరు ప్రజలకు రియల్ ఎస్టేటు ప్రభంజనం అన్న భూతాన్నుంచి నుంచి విముక్తి కలగాలని ప్రార్ధిస్తూ సెలవ్

ట్రాఫిక్ జోక్స్

2007-10-05T14:49:00.000+05:30

హైదరాబాద్ కు కొత్తగా వచ్చిన చంద్రమోహన్, friend రాంమోహన్ ఇంట్లో దిగాడు.రాంమోహన్ వుండేది అమీర్ పేటలో.ప్రతీరోజు నాలుగుగంటలకు ఒక మారు helicopter చక్కర్లు కొట్టడం చూసి అడిగాడు-ఇక్కడేమైన దగ్గర్లో helicopter training center వున్నదా?
రాంమోహన్: అబ్బే అదేమి లేదు!
చంద్ర మోహన్: మరి ఆ helicopter అన్ని సార్లు ఎందుకు తిరుగుతోంది?
రాంమోహన్(పక పక నవ్వేస్తు): అది traffic jam లో ఇరుక్కున్న వాళ్ళకు ఆహార పొట్లాలు విడవడానికి!!!!!
**********************************************************************
పెళ్ళయి హైదరాబాద్ లో settle కాదల్చుకొంటే డబ్బులుగడించిన మామను అల్లుడు కోర్కే కోరిక ఏమిటి?!

"ఒక helicopter ను కొనివ్వండి. Traffic jam ను తట్టుకోలేను."
***********************************************************************
లకడీకాపుల్ బిచ్చగాడు పంజాగుట్ట బిచ్చగాడితో- " ఈ traffic jam ల పుణ్యమాని మనం తిరిగే బాధ తప్పింది"...!!!!!
************************************************************************

Traffic లో tea తాగగలరా?!!!

2007-09-15T14:15:00.000+05:30

ఇదేదో పిచ్చి ప్రశ్నలా వుంది కదూ? కాని ఇది నిజం!హైదరాబాద్ గూర్చే తీసుకోండి.ఇక్కడ vehicle నడపడానికి కూడ ఎడమ దొరకని విధంగా traffic వుంటుందన్నది జగమెరిగిన సత్యం.విస్తరించలేని roads,వాటిమీదకు చొచ్చుకువచ్చిమరీ వ్యాపారాలు చేసే shops,అడ్డదిడ్డంగా park చేసిన vehicles మరియు తోపుడు బళ్ళు. ఇక traffic jam కాకుండా ఎలా వుంటుంది?! నేను పని చేస్తున్న యశోద hospital, సోమాజిగూడ వద్ద traffic స్థంభించిపోవడం షరా మామూలే.అలా traffic నిలబడిందో లేదో చాలు,6 నుంచి 14 సంవత్సరాలు మధ్య వయస్సు వున్న పిల్లలు టక్కున ప్రత్యక్షమవుతారు "చాయ్, చాయ్" అని అరుస్తూ.చేతుల్లొ tea can మరియు disposable cups ready గా వుంటాయి.టూ వీలర్స్ చోదకులు ఈ వ్యాపారానికి మహరాజ పోషకులు!ఎలాగూ jam కనీసము 5 నిముషములు వుంటుంది కాబట్టి ఈ business కూడ బాగానేవున్నట్టుంది!!

బాబోయ్,రద్దీ !!!!!

2007-09-11T17:27:00.000+05:30

మన భారత దేశనియమాల ప్రకారము,మనము మన vehicles ను ఎడమ వైపు నడపాలి.కాని దాని అసలు,సిసలు అర్ధం ఎక్కడ ఎడమ దొరికితే,అక్కడ నడపమని!హైదరాబాద్ traffic ను మొదటి మారు చూసినప్పుడు,మరీ ఈ అమీర్ పేట వద్ద దారుణం అని చెప్పాలి.ఇరుకు roads ఒక కారణం అయితే,ముఖ్యమైన కారణం మన civic sense లేని వాహన చోదకులే.ఒక flyover అక్కడ అత్యవసరమని మన government కూడ ఏనాడో మరచిపోయింది.చివరకు అంబులన్సులు,ట్రాఫిక్ పోలీసింగ్ వాహనాలు కూడ స్తంభించిపోయి ఒక ఇంచి కూడ కదలలేని పరిస్థితిలో వుండడము షరామామూలే. మనకు ఎక్కడా కనీసము ఒక foot-overbridge కూడ కనుపించదు.ఎటువంటి markings లేని చోట కూడ పాదాచారులు యదేచ్చగా road ను దాటుతూ కనబడడము నిత్యకృత్యం.ఒక వేళ మనమే ఒక vehicleను drive చేయాల్సిన దురదృష్టం పట్టితే,మనము బ్రహ్మ లాగు చతుర్ముఖుడై వుండాలని ఓ అభిప్రాయము వుండేది-ఏ వైపు నుంచి ఏ vehicle నో లేక పాదాచారో హటాత్తుగా వస్తే save కావడానికి! కాని ఈ నా అభిప్రాయాన్ని పంజాగుట్ట flyover కూలిన పిమ్మట మార్చుకున్నాను,మనము ఈ hyderabad లో బతికి బయట కట్టాలంటే పంచముఖ బ్రహ్మ అయివుండాలి అని. ఎక్కడి నుంచి ఏ బండనో లేక ఏ కరెంట్ కేబులో నెత్తిన పడబోతుంటే కనీసము పారిపోవడానికి సమయం అన్నాదొరుకుతుంది.

Power of emotion

2007-09-09T11:11:00.000+05:30

పెద్ద బుర్రలు ( wise heads) ఏమంటారంటే head should rule the heart.కాని నాకు అనిపిస్తుంది,చివరకు మనలను guide చేసే శక్తి emotion అని. మనము తరచుగా చూస్తూ వుంటాము companies/corporates యొక్క tag lines- "touching your heart", "touching the hearts". అలా చేసే comapnies కూడ చిన్న చితకవి కావు.అంటే వాళ్ళు ఇలా చేయడం వాళ్ళకు తెలీకనా లేక మన emotionను stimulate చేసే business tacticsనా?నాకు మటుకు రెండోదే కారణం అని తోస్తోంది.
ఒక స్థాయికి మనిషి చేరాలంటే బుర్ర (mind) definite గా అవసరం.కాని చివరికి అతన్ని guide చేసే force ఏమిటని తరచి చూస్తే,అది emotion from the heart అని నిస్సందేహంగా చెప్పవచ్చు. మనం తలిదండ్రులను ప్రేమిస్తాము,అది బుర్రతో కాదు,కేవలం ఏ స్వార్ధం ఆశించని emotion తో నే.అలాగు ఓ famous personality ని ఆరాధిస్తాము,కేవలం emotion తో.వాళ్ళ వల్ల మనకు ఒనగూడేది ఏమీ వుందదని mind కు తెలుసు.అయినా మనం వాళ్ల విజయాలవలన ఆనందం పొందుతాం.వాళ్ళు ఓడితే,దుఃఖిస్తాము.
అలాగూ మనం ఓ job లో satisfaction పొందుతున్నామంటే దాని అర్ధం మనం ఆ వుద్యోగానికి emotionally linked అని.కేవలం బుర్ర తో పని చేస్తూవుంటే,అది mechanical అవుతుందే తప్ప మరేమీ కాదు.ఒక్క మాటలో చెప్పలంటే అది నిస్సందేహముగా under performance.Emotion అనేది extraordinary మరియు average work మధ్య తేడాను generate చేస్తుంది.

Chandigarh,memorabilia

2007-09-07T00:12:00.000+05:30

I remember with much reverence,those times when in winter evenings we (my wife Devasena,2 kids and my late father) walked to and fro from our home at sector 15 to sector 17,Chandigarh decked in warm clothes.Some window shopping,some actual buying,some scoops of icecream for kids and finally dinner at Sindhi restaurant/Hot millions which ever is less crowded.We preferred Sindhi( vegetarian) even though we are hard non -veggies for its quality.We used to put our legs out by 7.30 pm after another day of evening rounds at PGI Endocrinology department.As grand rounds by HOD are on Fridays,we were psychologically relaxed by that evening!!!!!What a wonderful colleagues and friends(SRs, even JRs) i had. Ajith is the best Endo SR with whom i had worked with. We used to bunk some evenings on Friday/Saturday alternatively.I utilized such moments to spend time with family though as an SR i don't have many bucks.Yet the most memorable moments of my Chandigarh part is that walk.When we reach home its usually 11.00 pm; yet we find it is the safest city in India where one can roam even alone ,leave alone unpolluted,pleasant breeze all over.

ఎవరు వుమ్మింది? భారతీయుడా?!

2007-09-05T13:40:00.000+05:30

వుమ్మడం మన జన్మహక్కు.కాదంటారా?!School కు వెళ్ళే వయసులోనే వుమ్మడం మన తోటి భారతీయులు అసంకల్పితంగా నాకు నేర్పడం బాగా గుర్తువుంది! కరక్టే,మన వూళ్ళను ఎర్రటి పిచికారి చేసి,అందంగా తీర్చిదిద్దకపొతే మన సహోదరులు ఆగ్రహించరూ?! ప్రపంచంలోకెల్లా నిజమయిన communists ఎవరంటే నా సమాధానం-మాణిక్ చంద్ మరియు పాన్ పరాగ్ వాలా.సత్యమండి,ఒక వేళ karl marx Indiaకు వచ్చివుంటే,ఈ నిస్వార్ధ సేవకు ఆనందభాష్పాలు కార్చేవాడేమో ? !! నాకు ఆటొ లేక రిక్షా పక్కనో నడవాలంటే అదో భయము!ఇక city bus లేక 2-wheeler పక్కనుంచి వెళ్తుందంటే నా మనసు గూర్చి చెప్పనలవి కాదు.మరి భారతీయుడినై జన్మించినందుకు ఆ మాత్రం వుమ్మించుకోకపోతే ఎలా మరి?!నా సహోదరులు బాధపడరూ?! మన ఇళ్ళు మటుకు శుభ్రంగా వుండాలి,వెలుపల ఏమిచేస్తే ఏమి?ఎవరు మనలను ప్రశ్నించగలిగేది?! మన ఇల్లునే మనకు india.బయటంతా పరాయి.అవును,India మన ఇల్లు కాదు.ఇంటికి ఇచ్చే గౌరవం మనం India కు ఎందుకివ్వాలి?నేను ఏమి దేశోధ్ధారకుడిని కాదు కాబట్టి,కనీసము భగవంతుడినైనా ప్రార్ధిస్తాను,నా దేశ ప్రజలను ఈ అసహ్యకరమయిన అలవాటు నుంచి బయటపడేయమని!

తెలుగు వాళ్ళు,అనామకులు

2007-09-05T07:35:00.000+05:30

తెలుగు వాళ్లలో ఎంతో మంది తెలివిగల వాళ్ళు, even genius లు కూడా వున్నారనడంలో సందేహం లేదు.కాని అసలు మనల్ని మనము గుర్తించుకొంటున్నామా?ఒక విషయం మటుకు వాస్తవం.భారతదేశములో ఆంధ్ర ప్రదేశ్ border వెలుపల ప్రజలు చాలమందికి తెలుగువాళ్ళ గూర్చి అసలు తెలియదు.North Indiaలో మనగూర్చి తెలిసింది శూన్యమని చెప్పాలి.మధ్యమధ్యలో తమిళ్నాడు ,కర్నాటక గూర్చో లేక కేరళ వార్తలు తెలుస్తుంటాయి గాని మనల్ని ఒక్క నాధుడూ పట్టించుకొనే పాపానికి పోడు. మనలో ప్రతివారికి అమితాబ్ బచ్చన్ ఎవరో తెలుసు.అతని పేరు భారతదేశము వెలుపుల కూడ వ్యాపితము.కాని andhra వెలుపల ఎంతమందికి NTR,ANR ల గూర్చి తెలుసు?ఏ తెలుగు రచయిత పరిచయమున్నాడు andhra border బయట?కాని మనకు ప్రేంచంద్,శరత్,తస్లీమనస్రీన్ లంటే కొట్టిన పిండి!బాపు-రమణ ద్వయం(genius combination) ఎంతమంది తెలుగేతరులకు తెలుసు?విశ్వనాథ్ ఎవరని ప్రశ్నిస్తే వాళ్ళు కళ్ళు తేలవేస్తారు.అసలు మనలోనే ప్రశ్నించిచూడండి-రావూరి భరద్వాజ ఎవరని.ఎంతమందికి తెలుసో మీకే తెలుస్తుంది.ఇలాంటి వుదాహరణలు ప్రతి రంగం లో కోకొల్లలు.ఎంతో మంది మహానుభావులు మౌనంగానే వెళ్ళిపోయారు.ఇటువంటి పరిస్థితికి కారణహేతువులు మనమే.మనలను మనం గుర్తించుకోనపుడు,బయటి వాళ్ళెవరో వచ్చి దండలు వేస్తారనుకొవడం హాస్యాస్పదం.